Przepiór kalifornijski


	Sprzedam - KupiÄ - ZamieniÄ - Akcesoria - Inne - Kontakt

Witamy w serwisie Ptaki Egzotyczne on-line | www.ptakiegzotyczne.net | Czw. 2.IV.2026 r. | Serwis istnieje od 2000 roku

	Menu
	- strona gĹĂłwna - ogĹoszenia - artykuĹy - ptaki w hodowli - literatura - download - facebook - CITES - tarnowska gieĹda - MSHKiPE - rĂłĹźne - redakcja

Reklama

Przepiór kalifornijski (Callipela californica)

Chów i hodowla

Rozmiar: 12439 bajtów

Przepióry kalifornijskie po raz pierwszy przywieziono do Europy w 1837 roku. Ze względu na swój piękny wygląd wzbudziły zainteresowanie hodowców i od tego czasu nieustannie znajdują się w hodowlach i kolekcjach. Niestety są wrażliwe i trudne w utrzymaniu w nienagannej kondycji przez kilka sezonów hodowlanych, wskutek czego nie są tak liczne i rozpowszechnione jak na przykład przepiórki japońskie, chińskie czy bażanty złociste. Odchów piskląt również nie należy do najłatwiejszych zdarza się, że padają nagle bez wcześniejszych objawów niedyspozycji. Jak zatem postępować z tymi ptakami aby nie ponosić strat? Wydaje się, że konkretnej recepty nie ma. Do chwili obecnej trwają dyskusje nad przyczynami nagłych padnięć ptaków i nadal pozostaje wiele znaków zapytania. Twierdzi się, że przepióry kalifornijskie źle reagują na dużą wilgotność powietrza, co w naszym klimacie jest zjawiskiem częstym, szczególnie jesienią, zimą i wczesną wiosną. Źle reagują również na mokre, nieprzepuszczalne podłoże i utrzymujące się kałuże. Podczas takich niekorzystnych warunków, padnięcia ptaków występują najczęściej. Woliery dla przepiórów kalifornijskich powinny być całkowicie zadaszone, a podłoże przepuszczalne i dobrze zdrenowane. Niezbędnym wyposażeniem wolier są gałęzie i żerdzie, najlepiej średnicy ok. 30 mm, na których ptaki nocują i chwilami odpoczywają w ciągu dnia. Najczęściej wybierają gałęzie w najwyższych miejscach woliery. W żadnym wypadku nie należy przycinać przepiórkom lotek, aby nie ograniczyć ich naturalnego zachowania! Mimo, że niektórzy dopuszczają poligamię w hodowli tego gatunku i łączą samca z dwiema nawet trzema samicami, to jednak uważam, że hodowla w parach jest właściwa i zgodna z naturą tych ptaków. Dorosłe przepióry kalifornijskie karmię pszenicą, prosem i odrobiną maku. Podaję również posiekaną zieleninę (mniszek lekarski, gwiazdnicę) oraz marchew tartą, którą ptaki też otrzymują zimą. Do dyspozycji mają stale mieszaninę drobnego gritu, czystego żwirku i mieszanki mineralnej. Dwa razy w tygodniu otrzymują preparat witaminowo - aminokwasowi (Amonovitasol), rozpuszczany w wodzie do picia. Tuż przed okresem lęgowym (połowa marca), dokładnie przekopuję i grabię podłoże w wolierach. W zacisznych dwóch, trzech różnych miejscach, formuję w podłożu płytkie, miseczkowate wgłębienia, wkładam do nich nieco siana i słomy, a całość osłaniam ściętymi gałęziami drzew iglastych, które utwierdzam w podłożu wokół każdego gniazda z pozostawioną luką umożliwiającą wejście. W tym czasie zaczynam karmić pszenicą i prosem w formie skiełkowanej oraz dodatkowo pokarmem jajecznym oraz paszą dla kur - niosek (łyżka stołowa na ptaka). Korzystnie jest podawać różne owady. Osobiście stosuję mrożone świerszcze Gryllus Bimaculatus, które przed skarmianiem rozmrażam i doprowadzam do temperatury otoczenia. Przed zbliżającym się okresem niesienia, co zwykle ma miejsce ok. kwietnia, możemy zaobserwować, czy posiadane ptaki interesują się którymś ze sporządzonych przez nas gniazd. Rozmiar: 18045 bajtów

Niektóre pary w charakterystyczny sposób stają tyłem do gniazda i rzucają za siebie źdźbła siana i kawałki słomy. Niektóre kury czynią próby formowania niecki gniazdowej. Również charakterystyczną cech, posiadanych przeze mnie ptaków jest to, że po zniesieniu pierwszego jaka następuje kilku lub kilkunastodniowa przerwa, a dopiero po zniesieniu drugiego niesienia są codzienne, ewentualnie z jednodniowymi, rzadziej dwudniowymi przerwami. Jajka znoszone w różnych miejscach woliery wskazują, że kura nie będzie ich wysiadywać i możemy umieścić je w inkubatorze lub pod miniaturową i wyjątkowo delikatną, sprawdzoną kwoką (bardzo małe pisklęta). Jajka znoszone do jednego gniazda dają dużą szansę, że samica znacznie je wysiadywać. Gatunek ten w warunkach hodowlanych znosi znacznie więcej jajek niż w środowisku naturalnym, a ilość ich dochodzi nieraz do ponad sześćdziesięciu. W mojej hodowli takich rekordów nie było, a ilość zniesionych jajek mieściła się w przedziale 31 - 46 sztuk. Wysiadująca kura jest w stanie obsiąść 12-16 jajek, czyli tyle ile znosi w środowisku naturalnym. Co w takim razie robić z tak dużą ilością jajek ? Umieszczam te najwcześniej zniesione w inkubatorze, postępuje tak jak z pierwszą, drugą, a niekiedy z trzecią, z czwartą dziesiątką. Aby ich nie pomylić piszę cienkim flamastrem na każdym jajku kolejny numer, a w zeszycie, obok numeru zapisuję datę zniesienia. Kiedy jest w gnieździe 10 jajek, zabieram je, zastępując pięcioma, odpowiednio oznakowanymi jajkami przepiórek japońskich. Pozostawiam je w gnieździe do chwili zakończenia niesienia. Jeśli któregoś dnia kura nie wychodzi z gniazda, to oznacza, że zaczęła wysiadywać. Usuwam wtedy jajka przepiórek japońskich, a w ich miejsce podkładam właściwe w ilości nie większej niż 16 sztuk. 25 maja zaczęła wysiadywać kura po zniesieniu ostatniego, trzydziestego pierwszego jajka. Przez pierwsze pięć dni wysiadywania, kura uciekała z gniazda w chwili kiedy podawałem pokarm. Od szóstego dnia wysiaduje bardziej zdecydowanie i poza gniazdem jej nie widać. Na marginesie warto dodać, że pochodzi ona z wylęgu w inkubatorze.

<<< poprzednia | następna >>>